by 
ป้าเหลียงเสิร์ฟชาหอม ผลไม้ และของว่างให้แขกผู้มีเกียรติทั้งสองท่าน
เมื่อซ่างเสี่ยวเฟยนั่งลงแล้ว เธอก็กล้าที่จะอุ้มเด็กน้อย เธอรับจุนหยานมาจากอ้อมแขนของแม่สามีในอนาคตอีกครั้ง
เด็กน้อยมองซางเสี่ยวเฟยด้วยดวงตาโตสีดำสดใส และในไม่ช้าก็ยิ้มให้เธอ
“หยานหยานยิ้มให้ฉัน”
รอยยิ้มของเด็กน้อยทำให้ซ่างเสี่ยวเฟยปลื้มใจ เธออดไม่ได้ที่จะจูบหน้าเด็กน้อยเหยียนเหยียนหลายๆ ครั้ง
เย่ไอจุนพอใจกับซางเสี่ยวเฟยว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอมาก เธอยังชอบมู่ชิง ลูกสะใภ้คนโตของเธอด้วย อย่างไรก็ตาม บุคลิกของซางเสี่ยวเฟยค่อนข้างคล้ายกับเธอ คนที่มีบุคลิกคล้ายกันมักจะเข้ากันได้ดี
เธอยิ้มแล้วพูดว่า “เหยียนเหยียนไม่ค่อยยิ้มเลย ดูเหมือนเธอจะชอบคุณป้าของเธอมากจริงๆ”
มู่ชิงกล่าวเพิ่มเติมว่า “นิสัยของเหยียนเหยียนเหมือนพ่อของเธอมาก ตอนนี้อาจจะยังไม่ชัดเจนเพราะเธออายุแค่ไม่กี่เดือน แต่ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าก็จะเห็นชัดเจนขึ้น เธอไม่ค่อยร้องไห้และเงียบ แต่ก็ถือว่าน้อยมาก”
จุนหยานจะไม่มีวันยิ้มให้กับคนที่เธอเพิ่งรู้จักเพียงไม่กี่ครั้ง
ชางเสี่ยวเฟยเป็นคนรักของจุนหราน เธอเคยพบกับจุนหยานเพียงสองครั้งเท่านั้น จุนหยานยิ้มให้เธอ ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าจุนหยานชอบป้าคนนี้
“เป็นเรื่องดีที่เธอหน้าตาเหมือนพ่อ พ่อของเธอเป็นคนเก่งมาก”
ไห่ถงโน้มตัวลงมาหยอกล้อเหยียนเหยียน แล้วพูดกับเย่ไอจุนด้วยรอยยิ้มว่า “คุณยายของฉันจะดีใจมากที่เห็นคุณพาเด็กสองคนมาที่นี่”
“ใช่แล้ว คุณยายกอดเหยียนเหยียนไว้แน่นและไม่ยอมปล่อย ถ้าฉันไม่ใช่ยายแท้ๆ ของเหยียนเหยียน ฉันคงพาเธอออกไปจากคุณยายไม่ได้หรอก”
ไห่ถงลูบท้องของเธอ “ฉันไม่รู้ว่าลูกในท้องเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ทุกคนหวังว่าจะเป็นผู้หญิง แต่ลางสังหรณ์ของฉันบอกว่าน่าจะเป็นจ้านหยินตัวน้อย”
ครอบครัวของสามีเธอต่างหวังว่าเธอจะตั้งครรภ์
เพราะคำพูดของอาจารย์ท่านนั้น ทำให้เธอและจ้านหยินมีบุตรชายและบุตรสาวด้วยกัน
“ลูกๆ ของฉันทุกคนสบายดี”
เย่ ไอจุนปลอบใจไห่ถงโดยเล่าจากประสบการณ์ของตนเองว่า “ไม่ว่าจะเป็นลูกชายหรือลูกสาว ตราบใดที่พวกเขาประพฤติตัวดีและได้รับการเลี้ยงดูให้ประสบความสำเร็จ พ่อแม่ก็จะมีความสุข ดูอย่างฉันสิ ฉันมีลูกชายสองคนแต่ไม่มีลูกสาว ฉันเสียใจมาก แต่ในที่สุดฉันก็จะมีลูกสะใภ้สองคน”
“ฉันปฏิบัติต่อลูกสะใภ้เหมือนกับที่ฉันปฏิบัติต่อลูกสาวของฉัน ฉันถือว่าชิงชิงเป็นลูกสาวของฉัน และในอนาคตเสี่ยวเฟยก็จะเป็นลูกสาวอีกคนของฉัน ฉันปฏิบัติต่อเสี่ยวเฟยและชิงชิงอย่างเท่าเทียมกัน”
ชางเสี่ยวเฟยหน้าแดงเล็กน้อย ขณะที่มู่ชิงยิ้มและพูดว่า “แม่คะ หน้าเสี่ยวเฟยแดงไปหมดเลย”
ชางเสี่ยวเฟยหน้าแดงเล็กน้อย แต่พูดด้วยความใจกว้างว่า “ป้ารักหนูเหมือนลูกสาว หนูจะรักป้าเหมือนแม่ของตัวเองค่ะ”
ในการเลือกคู่ครอง เธอไม่ได้พิจารณาเพียงแค่ความสามารถของเขาเท่านั้น แต่ยังพิจารณาถึงภูมิหลังครอบครัวของเขาด้วย
การอยู่ร่วมกับแม่สามีที่ให้ความสำคัญกับอนาคตเป็นอย่างมากนั้นยากไหม?
เพราะตอนที่เธอยังเด็ก เธอเห็นคุณยายวิพากษ์วิจารณ์คุณแม่ของเธออย่างมาก คุณแม่ของเธอนั้นยอดเยี่ยม มีความสามารถทั้งในที่สาธารณะและส่วนตัว และได้รับความไว้วางใจจากคุณปู่เป็นอย่างมาก แต่คุณยายก็ยังคงติเตียนคุณแม่ของเธออยู่เสมอ ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างแม่สามีและลูกสะใภ้อยู่บ่อยครั้ง
เธอเคยคิดว่าตอนที่เธอมองหาสามี เธออยากได้แม่สามีที่สุภาพและใจดี เพื่อจะได้มีข้อขัดแย้งน้อยลงระหว่างเธอกับแม่สามี
ดังนั้น ในตอนแรกเธอจึงสนใจจ้านหยิน ไม่ใช่เพียงเพราะเธอชอบเขา แต่ยังเพราะภูมิหลังครอบครัวของเขาด้วย
ที่จริงแล้ว เธอพูดถูก แม่ของจ้านหยิน คือถังจุนเย่ เป็นแม่ยายที่ดี
ในตอนแรก ถังจุนเย่ไม่ได้ชอบไห่ถงมากนัก แต่เธอก็ไม่เคยทำอะไรที่จะทำร้ายลูกสะใภ้เลย เมื่อใดก็ตามที่มีคนวิพากษ์วิจารณ์ไห่ถง ถังจุนเย่ก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องลูกสะใภ้ของเธอ
เขาไม่เคยพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับลูกสะใภ้ของเขาต่อหน้าสาธารณชนเลย
เธอจะไม่รบกวนเวลาที่ลูกชายและลูกสะใภ้จะได้อยู่ด้วยกัน เธอเป็นแม่สามีที่รู้จักเคารพการตัดสินใจของผู้ใต้บังคับบัญชา
เย่ ไอจุน เข้ากับคนง่าย เธอไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งแบบคนมีฐานะเลยแม้แต่น้อย