by 
ทันทีที่เข้าลิฟต์ จ้านฮ่าวหยูรีบถอดรองเท้าส้นสูงออก
ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าการใส่รองเท้าส้นสูงนั้นยากขนาดนี้
ไม่น่าแปลกใจเลยที่เฉียวฮั่นไม่ชอบใส่และปฏิเสธที่จะใส่
เธอไม่อยากเปลี่ยนกลับไปใส่ชุดผู้หญิงด้วยซ้ำ เธออยากแต่งตัวเป็นผู้ชายมากกว่า
เธอปฏิเสธชุดเดรสและรองเท้าส้นสูงที่เขาให้มา เขาบอกว่าเขาอยากเห็นเธอในชุดผู้หญิง และเธอก็ตอบกลับไปว่าเธอก็อยากเห็นเขาในชุดผู้หญิงเช่นกัน…
วันนี้เขาจะแต่งกายด้วยชุดผู้หญิงเพื่อเธอ
การใส่วิกผมยาวและกระโปรงยาวไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แค่แต่งหน้าเล็กน้อยเพื่อลดความโดดเด่นของรูปหน้า ก็สามารถทำได้สบายๆ สิ่งเดียวที่ยากก็คือรองเท้าส้นสูงนั่นเอง
เขาเดินอย่างไม่มั่นคงและเซื่องซึม
โชคดีที่นี่คือเมืองเจียงเฉิง
เขาไม่ได้บอกใครว่าเขาคือจ้านฮ่าวหยู
มิเช่นนั้น หากสื่อรู้เรื่องนี้ มันจะกลายเป็นข่าวพาดหัวในคอลัมน์บันเทิงอย่างแน่นอน
จ้านฮ่าวหยูจงใจถือกระเป๋าด้วยเช่นกัน
เขามีชุดลำลองชุดหนึ่งใส่กระเป๋าไว้แล้ว และจะไปเปลี่ยนชุดในห้องพักเบรกในออฟฟิศของเฉียวฮั่นในภายหลัง
ใช่แล้ว เขาไม่ได้เอารองเท้ามาด้วย
ทิ้งไว้ในรถเถอะ
เฉียวฮั่นน่าจะมีรองเท้าใช่ไหม? ฉันจะยืมของเธอมาใส่ทีหลังก็ได้
ลิฟต์พาจ้านฮ่าวหยูขึ้นไปถึงชั้นบนสุด
เขาใส่รองเท้าส้นสูงกลับเข้าไป จากนั้นก็ก้าวออกจากลิฟต์และตรงไปยังห้องทำงานของซีอีโอเฉียวฮั่นทันที
เลขานุการของเฉียวฮั่นเพิ่งออกมาจากห้องทำงานและกำลังจะทักทายจ้านฮ่าวหยู เมื่อเธอเห็นเขา แต่เมื่อเห็นว่าเขาเป็นผู้หญิง เธอก็กลั้นคำพูด “ท่านประธานจ้าน” เอาไว้
โชคดีที่ต่างจากคนอื่นๆ เลขานุการคนนี้มีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็วหลังจากตกอยู่ในความเงียบงันชั่วครู่ และรีบห้ามจ้านฮ่าวหยูไม่ให้เข้าไปในห้องทำงานทันที
เลขานุการยังคงสาปแช่งคนข้างล่างอยู่ในใจ ทำไมถึงปล่อยให้ผู้หญิงขึ้นไปข้างบนได้? พวกเขาคิดว่าคุณเฉียวมีคนมาจีบน้อยเกินไปหรือไง?
พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ผู้หญิงคนนี้หน้าตาเหมือนคุณชายจ้านมาก ลักษณะใบหน้าแทบจะเหมือนกันเลย
“ฉันเอง”
จ้านฮ่าวหยูไม่ได้พยายามปกปิดความรู้สึกที่แท้จริงของเขาจากเลขาเลย
สองคำนั้นทำให้เลขานุการพูดไม่ออก จากนั้นเธอก็เห็นเขาผลักประตูห้องทำงานเปิดออกแล้วเดินเข้าไป
“จ้าน…คุณชายสาม?”
ในที่สุดเลขานุการก็รู้สึกตัว แต่ประตูห้องทำงานก็ปิดไปแล้ว
“คุณชายจ้าน? ผู้หญิงเมื่อกี้เข้าไป คุณชายจ้านปลอมตัวมาหรือเปล่า?”
เลขานุการพึมพำกับตัวเอง พยายามอย่างหนักที่จะโน้มน้าวให้ตัวเองเชื่อสายตาของเขา
เขาไม่ได้ตาบอด
ฉันมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน
ผู้หญิงคนนั้นคือจ้านซานเส้าเย่ และเขาเป็นผู้ชายที่ปลอมตัวเป็นผู้หญิงใช่ไหม?
หรือเป็นเพราะซีอีโอเฉียวไม่ยอมรับความรู้สึกของจ้านซานเส้า จ้านซานเส้าจึงปลอมตัวเป็นผู้หญิง? เพื่อเอาชนะใจซีอีโอเฉียว จ้านซานเส้าจึงทำทุกวิถีทาง แม้กระทั่งใช้กลอุบายปลอมตัวเป็นผู้หญิง
เป็นการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่จริงๆ!
ถ้าคนใดคนหนึ่งในสองคนเป็นผู้หญิง พวกเขาก็จะเป็นคู่ที่เหมาะสมกันอย่างยิ่ง
น่าเสียดายที่พวกเขาทั้งสองเป็นผู้ชาย
เลขานุการเชื่อว่าเจ้านายของเธอไม่ใช่คนทุจริต ไม่ว่าจ้านซานเส้าจะทำอะไร แม้ว่าเขาจะเอาชนะใจประธานเฉียวและภรรยาของประธานได้ ประธานเฉียวก็จะไม่ยอมรับความรู้สึกของจ้านซานเส้าอยู่ดี
คุณเฉียวชอบผู้หญิง ผู้หญิงจริงๆ
เลขานุการอยากจะผลักประตูเข้าไปเพื่อดูปฏิกิริยาของเจ้านายมาก แต่สุดท้ายก็ยับยั้งตัวเองไว้
จ้านฮ่าวหยูปิดประตูห้องทำงานและล็อกจากด้านในเพื่อไม่ให้ใครมารบกวนขณะที่เขากับเฉียวฮั่นกำลังสนทนากันอย่างโรแมนติก
เฉียวฮั่นกำลังยุ่งอยู่และไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเลย คิดว่าคงเป็นเลขาของเธอกลับมา จนกระทั่งได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงและรู้ว่าไม่ใช่เลขา เธอจึงเงยหน้าขึ้นมามอง
ขณะที่เฉียวฮั่นมองใบหน้าหล่อเหลาที่แต่งหน้าแล้วของจ้านฮ่าวหยู ปากกาในมือของเธอก็หล่นลงบนโต๊ะ กลิ้งไปสองสามรอบ แล้วก็ตกลงพื้น
จ้านฮ่าวหยูเดินเข้ามา ยืนตรงข้ามเธอ ยกมือขึ้นสะบัดวิกผมยาว หมุนตัวสองสามรอบ อวดชุดยาวสวย ก่อนจะถามเฉียวฮั่นที่กำลังงุนงงว่า “เฉียวฮั่น เป็นไงบ้าง ชุดผู้หญิงสวยไหม? ใบหน้าฉันดูเป็นผู้ชายเกินไป ต่อให้ใส่ชุดผู้หญิงและแต่งหน้า ก็ไม่มีความอ่อนโยนแบบผู้หญิงเลย”