บทที่ 48 สามีของฉันเป็นมหาเศรษฐี

สามีของฉันเป็นมหาเศรษฐี

Zhan Yin นึกถึงวิดีโอที่ยายของเขาส่งมา Haitong กำลังทอผ้าหัตถกรรมอย่างมีสมาธิซึ่งมีเสน่ห์เป็นพิเศษ

เขาไม่ยอมรับ เขาดูหลายครั้ง และเขาต้องยอมรับในใจว่าผู้หญิงคนหนึ่งที่มีสมาธิกับสิ่งหนึ่งและเต็มไปด้วยความมั่นใจได้แสดงอารมณ์ที่มีเสน่ห์ราวกับแม่เหล็กขนาดใหญ่ที่ดึงดูดความสนใจของผู้อื่น

มีคนบอกว่าผู้หญิงมั่นใจสวยที่สุด

ความมั่นใจสามารถเห็นได้ในไห่ตงตลอดเวลา

เธอเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งและพึ่งพาตนเองได้มาก

“ฉันไม่รู้กลิ่นน้ำส้มสายชูตอนที่ฉันแก่มาก และฉันจะไม่ได้รู้อีกในอนาคต…เธอไม่ได้นอนเหรอ?”

จู่ๆ Zhan Yin ก็เห็น Haitong เดินเข้ามาจากระเบียง และเขาก็รู้สึก ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้น Zhan Yichen พูดว่า: “ฉันจะไปนอนแล้ว ฉันโทรหาเขาตอนที่คิดถึงเขาก่อนเข้านอน ฉันจะไปนอนทีหลัง”

    Zhan Yin กดโทรศัพท์แล้ววางสาย

    Zhan Yichen: “…”

    “ฉันกำลังนั่งอยู่บนระเบียงและเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว คุณปลุกฉันด้วยการคุยกับใครสักคน”

    Zhan Yin ขมวดคิ้วและพูดกับเธอ: “คืนนี้เย็นเหมือนน้ำระวังตัวด้วย” ที่เป็นหวัด”

    “ขอบคุณที่เป็นห่วง”

    ไห่ตงหาว “คุณซาน ฉันจะไปนอนก่อน”

    คืนนี้เขาไม่ได้บอกจานหยินมากนัก

    Zhan Yin ไม่พูดอะไรและเฝ้าดูเธอกลับไปที่ห้องของเธอ

    เธอไม่แน่ใจว่าเธอได้ยินสิ่งที่เขากับ Zhan Yichen พูดหรือไม่และเธอได้ยินมากแค่ไหน?

    อนิจจาการเพิ่มคนที่เรียกว่าภรรยาของเขาในดินแดนของเขาทำให้ Zhan Yin รู้สึกเหมือนเขาสูญเสียความเป็นส่วนตัวในชีวิตส่วนตัวของเขา

    วันรุ่งขึ้น ขณะรับประทานอาหารเช้า Zhan Yin ก็รู้ว่า Haitong ได้ยินมามากแค่ไหน เพราะมีขวดน้ำส้มสายชูที่ไม่ได้ใช้วางอยู่ข้างๆ อาหารเช้าของเขา

    วันนี้ไห่ตงทำบะหมี่เป็นอาหารเช้า

    ทั้งคู่ต่างก็มีชามใบใหญ่ และชามบะหมี่ของแต่ละคนก็ราดด้วยไข่ลวก

    ใส่ต้นหอมสับ ผักชี และหมูฝอยลงไปด้วย

    ไห่ตงหยิบขวดลาวกันหม่าออกมาจากห้องครัว เธอคลายเกลียวฝาออก ใช้ตะเกียบตักลาวกันหม่าเล็กน้อยลงในบะหมี่ แล้วผลักลาวกันหม่าต่อหน้าจ้านหยิน “คุณอยากจะเพิ่ม อีกหน่อยไหม เหมือนบะหมี่นี่รสชาติดีขึ้นนะ”

    “ไม่ล่ะ ขอบใจนะ”

    จ้านหยินปฏิเสธ

    ไห่ทงขันฝากลับ วางลาวกัมมาไว้ข้าง ๆ หยิบขวดน้ำส้มสายชู เปิดฝาแล้วเทลงในบะหมี่ของเขาเอง ขณะที่เขารินก็พูดว่า “เมื่อฉันกินบะหมี่ ฉันก็ชอบใส่น้ำส้มสายชูด้วย มันเปรี้ยวและอร่อย”

    จ้านหยินไม่ได้พูดอะไร

    “เมื่อคืนคุณนายซานบอกใครบางคนว่าเขาไม่รู้รสชาติของน้ำส้มสายชู ลองเลย แล้วฉันจะเติมให้คุณนิดหน่อย” ไห่

    ตงเทน้ำส้มสายชูลงในชามบะหมี่ของเขาแล้วปิดไว้โดยไม่รอให้เขาตกลง จากนั้นเขาก็วางขวดน้ำส้มสายชูไว้ข้างๆ ลาวกันมา หยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วพูดกับสามีของเธอว่า “กินซะ”

    Zhan Yin มองดูเธออยู่ครู่หนึ่งแล้วหยิบตะเกียบขึ้นมากินบะหมี่ที่เธอปรุงด้วยน้ำส้มสายชู . รสชาติออกเปรี้ยวนิดหน่อยแต่อย่างที่เธอบอกเปรี้ยวและอร่อยทีเดียว

    “รสชาติเป็นยังไงบ้าง?”

    “เปรี้ยว”

    จ้านหยินตอบตามสัญชาตญาณ

    “นี่แหละรสชาติน้ำส้มสายชู เปรี้ยว! คุณ Zhan ได้ชิมแล้ว อย่าไปบอกคนอื่นว่าคุณไม่รู้จักรสชาติน้ำส้มสายชูนะวัยนี้ คนจะสงสัยว่า IQ ของคุณไม่ดีเท่าไอคิวของคุณ” เด็กสามขวบ”

    จ้านหยิน: …. ..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *