by 
ซู่เติ้งหัวเราะและกล่าวว่า “ผมไม่กังวลเรื่องธุรกิจหรอกครับ บริษัทมีทีมบริหารอยู่แล้ว แต่ผมปฏิเสธตำแหน่งเพื่อนเจ้าบ่าวของจ้านเส้าไม่ได้หรอกครับ”
“ปฏิเสธไม่ได้หรอกครับ มีคนมากมายอยากไปร่วมงานแต่งงานของคุณชายจ้านแต่ไม่มีโอกาส คุณซูโชคดีมากที่ได้เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวของคุณชายจ้าน”
เฉิงฉินอยากไปร่วมงานแต่งงานของจ้านหยินและไห่ถงมากจริงๆ
เพราะเธอไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับคู่รักคู่นั้นเลย และไม่เคยแม้แต่จะพบพวกเขาด้วยซ้ำ
ถึงแม้ซู่เถิงจะเต็มใจพาเธอไปด้วย เธอก็ไปไม่ได้เพราะไม่คุ้นเคยกับคนในแวดวงนั้น
นอกจากนี้ เธอยังจำเป็นต้องพาเด็กๆ กลับไปด้วย เพราะเด็กๆ ยังต้องไปโรงเรียนอยู่
ซู่เติ้งยิ้มและไม่ได้โต้แย้งคำพูดของเฉิงฉิน
เมื่อไม่มีหญิงชราคนนั้นมาเป็นตัวขัดจังหวะ ซู่เถิงและเฉิงฉินจึงใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งวัน และความอึดอัดใจในตอนแรกก็หายไปอย่างสิ้นเชิง
ตลอดสองวันถัดมา ซู่เติ้งยังคงทำหน้าที่เป็นไกด์นำเที่ยวฟรีให้กับเฉิงฉินและกลุ่มของเธอ พาพวกเขาไปเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ และลิ้มลองอาหารพื้นเมืองแท้ๆ ของตงกวน
สองวันต่อมา เฉิงฉินก็ออกจากตงกวนพร้อมกับเด็กๆ
วันดีๆ ผ่านไปเร็วเหลือเกิน
ไม่ทันไร งานแต่งงานของจ้านหยินและไห่ถงก็ใกล้เข้ามาแล้ว
ทั้งคู่แต่งงานกันมาได้หนึ่งปีแล้วและเพิ่งฉลองครบรอบแต่งงานไป จ้านหยินได้รับของขวัญมากมายจากภรรยาที่รัก และเขาก็ให้ของขวัญตอบแทนเธอมากมายเช่นกัน เขาและไห่ถงตกลงกันว่าจะฉลองครบรอบแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ทุกปี
สามวันก่อนวันแต่งงาน ไห่ถงย้ายกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่ของเธอ
บ้านเกิดของเธอคือบ้านของพี่สาวเธอ
เพื่อให้พี่สาวของเธอได้แต่งงานกับคนใกล้ตัวโดยไม่ต้องกลับไปบ้านเกิด และเพื่อหลีกเลี่ยงคนขี้เมาในชุมชนตงซานที่หมายปองไห่หลิง ในที่สุดไห่หลิงก็ย้ายออกจากชุมชนตงซานพร้อมกับลูกชายไปอยู่ที่วิลล่าที่จ้านหยินและภรรยามอบให้
อย่างไรก็ตาม ไห่หลิงไม่รับของขวัญนั้น เธอได้เซ็นสัญญาซื้อขายกับพี่เขยและซื้อวิลล่าจากจ้านหยินไปแล้ว
ราคาเป็นความลับ
ไห่ถงยินดีที่จะยอมรับความภาคภูมิใจของน้องสาว แต่เธอไม่อาจปล่อยให้น้องสาวแบกรับภาระทางการเงินมากเกินไปได้ ในเรื่องราคาบ้าน เธอยืนกรานไม่ยอมอ่อนข้อ
เห็นได้ชัดจากข้อเท็จจริงที่ว่าในที่สุดเฮลิงก็ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยว่า เฮลิงพ่ายแพ้ในศึกระหว่างพี่น้องคู่นี้
ผู้ที่ได้รับคำเชิญจากตระกูลจ้าน โดยเฉพาะผู้ที่มาจากที่ไกลๆ จะบินไปยังเมืองตงกวนล่วงหน้าสองสามวัน พักอยู่ที่นั่น และรอเข้าร่วมงานแต่งงาน
ครอบครัวจ้านจะเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด
ตระกูลจุน ซึ่งเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเมือง A เป็นแขกผู้มีเกียรติที่เดินทางมาถึงเมืองตงกวนล่วงหน้า
พ่อแม่ของเย่จุนป๋อและมู่ชิงภรรยาอันเป็นที่รักของเขาได้มารวมตัวกัน
กลุ่มดังกล่าวได้ไปรวมตัวกันที่คฤหาสน์โย่วโย่วของตระกูลจ้าน และรับประทานอาหารร่วมกัน หลังจากนั้น เย่จุนป๋อและคณะก็เดินทางไปยังบ้านของพ่อค้า
พวกเขามาที่นี่ไม่เพียงแต่เพื่อร่วมงานแต่งงานของจ้านหยินและไห่ถงเท่านั้น แต่ยังมาเพื่อร่วมงานแต่งงานของจุนหรานด้วย
จุนหรานตกใจกับการกระทำกะทันหันของหัวหน้าตระกูลซูที่ไปขอแต่งงานกับตระกูลชาง
แม้หลังจากที่ซู่เส้าจูสารภาพกับพ่อแม่ว่าเขาพบหญิงในฝันแล้ว และแก้ไขวิกฤตที่ซ่างเสี่ยวเฟยถูกบังคับให้แต่งงานกับซู่เถิงได้แล้วก็ตาม
จุนรันยังคงตกใจอยู่
ตั้งแต่วินาทีที่เขาเริ่มชอบและตามจีบซ่างเสี่ยวเฟย จนกระทั่งความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้รับการยืนยัน และการต่อต้านอย่างรุนแรงจากคุณนายซ่าง จุนหรานเผชิญหน้าและแก้ไขทุกอย่างด้วยตัวเองมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้เขาหวาดกลัวมากจนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขอความช่วยเหลือจากครอบครัว
ด้วยเหตุนี้ เย่จุนป๋อและคณะจึงเดินทางถึงตงกวนเร็วกว่ากำหนด
อันที่จริง ครอบครัวจุนต้องการพบกับเจ้าของธุรกิจเพื่อหารือเกี่ยวกับอนาคตของลูกทั้งสองคนมานานแล้ว แต่จุนหรานปฏิเสธ โดยรู้สึกว่ายังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม
เขตวิลล่าฮวาซี
ตระกูลไห่
ชางเสี่ยวเฟยจอดรถที่หน้าประตู ลงจากรถ เดินไปที่ประตู และกดกริ่ง
ไม่นานนัก สาวใช้คนหนึ่งก็ออกมา นั่นคือป้าเหลียง
ไห่หลิงไม่ต้องการจ้างคนรับใช้ แต่จ้านหยินกังวลว่าภรรยาจะเหนื่อยจากการช่วยน้องสาวทำงานบ้านเมื่อกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่ จึงจัดการให้คนหลายคนมาอาศัยอยู่ในบ้านตระกูลไห่เพื่อทำความสะอาด ดูแลลานบ้าน ซื้อของชำ และทำอาหาร