บทที่ 193 สามีของฉันเป็นมหาเศรษฐี

สามีของฉันเป็นมหาเศรษฐี

“พรุ่งนี้ตงหมิงชวนเราไปกินข้าวที่เก่าของเขา ทุกครั้งที่ผู้ชายคนนั้นชวนเราไปทานอาหารเย็นเขาจะไปที่ร้านชิชิฟุเสมอ ฉันยอมรับว่าอาหารที่นั่นอร่อยมาก ถ้าไม่ใช่เพราะคุณย่า Youyi Cafe ของ Zhan อยู่ข้างๆ กัน คุณไปที่นั่นเพื่อนั่งพักผ่อนก็ได้ ฉันขี้เกียจไปที่นั่น”

” นั่นคือสถานที่ที่เราเคยไปบ่อยๆ ตงหมิงเป็นคนคิดถึงและซาบซึ้ง”

ก่อน พวกเขาไม่ได้นั่งในตำแหน่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ Zhan Yin ยังคงฝึกซ้อมอยู่ เขายังไม่ได้เป็นผู้จัดการทั่วไปด้วยซ้ำและเขาไม่ชอบที่จะเปิดเผยสถานะอันสูงส่งของเขา สถานที่ที่เพื่อนทั้งสามมักจะกินอยู่ในช่วงกลาง -ร้านอาหารหลากหลาย

Youyi Cafe เป็นร้านกาแฟที่ใหญ่ที่สุดและระดับไฮเอนด์ที่สุดใน Guancheng รอบ ๆ ไม่ว่าจะเป็นร้านเสื้อผ้าหรือร้านอาหารคุณภาพก็ไม่ต่ำเกินไป

    คุณภาพต่ำเกินไปที่จะดึงดูดลูกค้าที่มาจาก Youyi Cafe

    คนที่ไปร้านกาแฟเพื่อใช้เงินมักจะเป็นชนชั้นสูงมืออาชีพ ชนชั้นสูงเหล่านี้ ไม่เคยปฏิบัติต่อตัวเองแย่ๆ หลังจากออกจากร้านกาแฟก็มักจะไปลองชิมอาหารอื่นๆ หรือซื้อเสื้อผ้าหรืออะไรสักอย่าง ดังนั้นในถนนที่คึกคักแห่งนี้ Youyi Cafe เป็นศูนย์กลางที่สร้างห่วงโซ่การบริโภคระดับกลางถึงระดับสูง

    “คุณจะไปไหม?”

    “ถ้ามีใครชวนคุณไปทานอาหารเย็น แน่นอนฉันจะไป”

    Zhan Yin ไม่ค่อยยิ้ม เขามีมิตรภาพที่แน่นแฟ้นที่สุดกับ Su Nan และ Lu Dongming

    เป็นเรื่องหนึ่งสำหรับ Lu Dongming ที่จะเลี้ยงอาหารค่ำเขา แต่สิ่งสำคัญคือการหลีกเลี่ยงการเขินอายเกินไปเมื่อจ้องมอง Haitong ที่บ้าน

    “ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะไปเหมือนกัน มันเป็นสุดสัปดาห์ที่หายากและฉันอยากพักผ่อนอยู่เสมอ หลังอาหารเย็น ฉันจะไปร้านกาแฟของคุณยาย แล้วตอนเย็นจะไปชายหาดเพื่อทานบาร์บีคิวล่ะ?”

Zhan Yin  ปฏิเสธ

    การไปบาร์บีคิวอาจเป็นการเล่นกอล์ฟด้วยเช่นกัน

    สุนันท์บ่นอยู่นานก่อนจะจากไป

    หลังจากที่เขาจากไป Zhan Yin ก็โทรหาคุณย่า

    “อายิน ไห่ตงบอกคุณหรือเปล่า”

    “ฉันบอกคุณแล้ว”

    เสียงของ Zhan Yin ต่ำ “คุณยายแก่แล้วและความทรงจำของเธอไม่ค่อยดี ฉันขอเตือนคุณย่าอีกครั้งว่าฉันได้ทำตามความปรารถนาของคุณแล้วและแต่งงานกับ Haitong ยายไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับเรื่องอื่น!”

    ผู้เฒ่า นาง : “…”

    เจ้าเด็กเวรนี่เจ้าอารมณ์ร้ายและเจ้าอารมณ์!

    ถ้าเธอไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปยุ่งเมื่อไหร่เธอจะได้อุ้มหลานชายของเธอ?

    อนิจจาเธอกังวลมาก!

    ไม่ว่าคุณยายจะโต้ตอบอย่างไร Zhan Yin ก็วางสายโทรศัพท์หลังจากพูดจบ

    หลังจากดื่มกาแฟไปครึ่งแก้วฉันก็เริ่มทุ่มเทให้กับงานหนัก

    เขายุ่งจนดึกก่อนจะกลับบ้าน

    เมื่อเรากลับถึงบ้านก็เลยบ่ายโมงแล้วและ Haitong ก็ผล็อยหลับไปแล้ว หากบ้านหลังใหญ่เงียบ ๆ ตามคำพูดของ Haitong ก็รู้สึกเหมือนไม่เป็นที่นิยม

    เธออยากได้สุนัขเลี้ยง…

    แต่เขาไม่ชอบสัตว์เลี้ยงเลย

    เขาเลี้ยงเธอก็พอแล้ว

    หลังจากนั่งเงียบ ๆ ในห้องโถงสักพัก Zhan Yin ก็กลับไปที่ห้องของเขา

    คืนแห่งความเงียบงัน

    วันรุ่งขึ้นเมื่อ Zhan Yin ตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาตีสามแล้ว

    ไห่ตงไม่อยู่บ้านอีกต่อไปแล้ว แต่เขาเก็บอาหารเช้ามาอย่างดีและวางไว้บนโต๊ะอาหารเพื่อที่เขาจะได้เห็นทันทีที่ออกมา

    Zhan Yin เดินไปและเห็นโน้ตบนโต๊ะ เขาหยิบโน้ตขึ้นมาแล้วพูดว่า “ฉันไปบ้านพี่สาว ถ้าฉันไม่กลับมากินข้าวเที่ยง คุณจัดการเองได้” Zhan Yin ขยำ

    กระดาษ จดไว้เป็นชิ้น ๆ แล้วโยนลงถังขยะ

    มันบังเอิญว่าเขาจะไปกินข้าวเย็นกับเพื่อนตอนเที่ยง และทุกคนก็ไปตามทางของตัวเอง

    ไห่ทงเก็บอาหารเช้าให้เขา Zhan Yin เปิดฝากล่องอาหารกลางวันแบบใช้แล้วทิ้งแล้วเห็นว่าเป็นข้าวปั้นเขาไม่อยากกิน ปิดฝาแล้วเขาก็หยิบมันขึ้นมาอยากโยนลงถังขยะ แต่หยุด..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *