by 
“ไม่ต้องห่วงครับเจ้านาย เราจัดการให้เรียบร้อยแล้ว”
เวลานี้ร้านอาหารเช้ามีลูกค้าน้อยมาก หลังจาก 10 โมงเช้าไปแล้ว แทบจะไม่มีใครเข้ามาทานอาหารเช้าเลย
เวลาที่ฉันยุ่ง ฉันก็จะยุ่งมากจริงๆ
แน่นอน พวกเขาย่อมหวังว่าธุรกิจจะไปได้ดี เพราะธุรกิจที่ดีหมายความว่ารายได้ของทุกคนจะมั่นคง และพวกเขาจะไม่ต้องกังวลเรื่องการตกงาน
ร้านอาหารเช้าเหรินหนี่ซืออยู่ใกล้กับกลุ่มบริษัทลู่มาก เดิมทีเป็นร้านอาหารเช้าที่เช่ามาจากลู่ตงหมิง
เมื่อลู่ตงหมิงสารภาพความรู้สึกที่มีต่อไห่หลิงเป็นครั้งแรก คุณนายลู่ก็มีปฏิกิริยาอย่างรุนแรงและไม่เห็นด้วยกับการที่ทั้งสองคบกัน ไห่หลิงถึงกับคิดจะย้ายร้านเพื่อหลีกเลี่ยงลู่ตงหมิงด้วยซ้ำ
ท้ายที่สุด เธอก็เผชิญทุกสิ่งด้วยความสงบเยือกเย็น
ไห่หลิงขับรถไปที่กลุ่มบริษัทลู่ และใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็ถึงที่นั่น
เมื่อเห็นไห่หลิง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของกลุ่มบริษัทลู่ก็รีบเปิดประตูบริษัทและมองดูด้วยรอยยิ้มขณะที่ไห่หลิงขับรถเข้าไปในบริษัท
หลังจากรถของไห่หลิงขับเข้าไปในบริษัทแล้ว รปภ. ก็ปิดประตูบริษัท กลับไปประจำที่ และพูดกับเพื่อนร่วมงานว่า “ตอนที่ผมเข้ามาทำงานที่บริษัท ไห่หลิงก็เพิ่งเข้ามาเหมือนกัน”
“คุณคงไม่รู้ว่าเธอหน้าตาเป็นอย่างไรเมื่อก่อน อย่าหลงเชื่อว่าไห่หลิงสวยในตอนนี้ เธอเคยอ้วนและไม่สวยเลย มีแต่เนื้อหนังตั้งแต่หัวจรดเท้า”
“เธอมาสัมภาษณ์งานที่บริษัท แต่ไม่ได้รับการจ้างงาน อย่างไรก็ตาม เธอได้บังเอิญเจอกับประธานลู่ ซึ่งกลับมาที่บริษัทและจ้างเธอด้วยตนเอง”
เพื่อนร่วมงานคนนั้นคงเพิ่งเข้ามาทำงานที่บริษัททีหลัง และไม่เคยเห็นหน้าตาของ Hailing มาก่อน
หลังจากที่เขาเข้าร่วมบริษัท เขาได้รู้ว่าเจ้านายใหญ่ของพวกเขา ลู่ตงหมิง แอบชอบไห่หลิง น้องสะใภ้ของจ้านเส้า
หลังจากลดน้ำหนักได้สำเร็จ ไห่หลิงก็แทบไม่ได้ไปที่กลุ่มบริษัทหลู่อีกเลย
โดยเฉพาะหลังจากรู้ว่าลู่ตงหมิงชอบเธอ เธอก็ยิ่งปรากฏตัวที่กลุ่มบริษัทลู่น้อยลงไปอีก
“ตอนนั้นคุณลู่หมายตาสาวเซี่ยงไฮ้ไว้แล้วหรือเปล่าคะ?” เพื่อนร่วมงานใหม่ถามด้วยความสงสัย
“ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น แต่ประธานลู่ใจดีกับไห่หลิงมาโดยตลอด ที่ผ่านมาท่านก็ดีกับไห่หลิงเพราะคุณชายจ้าน เนื่องจากไห่หลิงเป็นน้องสะใภ้ของคุณชายจ้าน”
“ท่านประธานลู่ชื่นชอบลูกชายของไห่หลิงเป็นพิเศษ ผมคิดว่าชื่อหยางหยาง เขาเป็นเด็กน้อยที่น่ารักมาก เราไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าท่านประธานลู่ซึ่งเป็นคนแข็งกร้าวเช่นนี้ จะรักและเอ็นดูเด็กน้อยขนาดนี้”
รูปลักษณ์ภายนอกของลู่ตงหมิงให้ความรู้สึกว่าเป็นคนหยาบกระด้างและไม่ได้รับการอบรมสั่งสอน
“ตอนที่ไห่หลิงเริ่มทำงานที่บริษัทใหม่ๆ ประธานลู่สั่งให้เธอมาทำงานแต่เช้าทุกวัน และวิ่งรอบสวนเล็กๆ หน้าตึกสำนักงาน 5 รอบก่อนเริ่มงาน เขาพยายามบังคับให้เธอลดน้ำหนัก ฉันคิดว่าถึงแม้ประธานลู่จะไม่ได้ไม่ชอบไห่หลิงในตอนนั้น แต่เขาก็คงไม่ชอบเธอแน่ๆ”
เพื่อนร่วมงานใหม่หัวเราะและพูดว่า “ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าประธานลู่กับคุณไห่เคยมีเรื่องราวในอดีตแบบนี้ ฟังดูน่าสนใจทีเดียว คุณไห่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยใช่ไหมครับ?”
“ใช่แล้ว ไห่หลิงไม่ได้สวยมาก่อนจริงๆ บอกกันแค่สองคนนะ อย่าไปบอกใคร แต่ถ้าฉันเป็นสามีของเธอ ฉันก็คงไม่ชอบเธอเหมือนกัน ฉันได้ยินมาว่าก่อนแต่งงานเธอก็ผอมและสวยเหมือนตอนนี้เลย”
“เมื่อผู้หญิงแต่งงานและมีลูกแล้ว หากพวกเธอไม่รู้จักดูแลตัวเองและรักตัวเอง พวกเธอก็อาจกลายเป็นคนประเภทที่สามีไม่ชอบได้ง่ายๆ”
เพื่อนร่วมงานคนใหม่ของเขายิ้มและถามกลับว่า “คุณไม่ชอบภรรยาของคุณเหรอ?”
“ผมรู้คุณค่าของตัวเอง ผมรู้สึกขอบคุณอย่างเหลือเชื่อที่ได้แต่งงานกับภรรยาที่ไม่ถือสาฐานะครอบครัวผมที่ยากจน และเต็มใจที่จะทำงานหนักร่วมกับผมเพื่อสร้างครอบครัวนี้ไปด้วยกัน ผมจะดูถูกเธอได้อย่างไร คุณคิดว่าการหาภรรยาในสมัยนี้เป็นเรื่องง่ายหรือ?”
ไฮลิ่งไม่รู้เรื่องการสนทนาระหว่างเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองคนเลย
อย่างไรก็ตาม เธอรู้ว่าทุกครั้งที่เธอมาที่กลุ่มบริษัทลู่ จะมีคนมากมายนินทาเธอกับลู่ตงหมิงเป็นการส่วนตัว
หลังจากจอดรถเสร็จ ไห่หลิงก็ลงจากรถพร้อมอาหารเช้าที่เตรียมไว้ และตรงไปยังอาคารสำนักงานทันที
“การทักทายน้องสาว”
เมื่อเธอเดินเข้ามา ทุกคนที่รู้จักเธอต่างก็ทักทายเธอ
ไฮลิ่งตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
หลังจากนั้นไม่กี่นาที