บทที่ 1496 อย่างน้อยตอนนี้ก็เป็นสิ่งที่จำเป็น

แต่งงานใหม่กันเถอะ!
แต่งงานใหม่กันเถอะ!

เชินหยวนนำหญ้าวิญญาณหมอกทั้งหมดกลับไปด้วยแล้ว ดังนั้นเป้าหมายของการโจมตีครั้งนี้จึงไม่ใช่ป๋อ มู่ฮั่นอย่างแน่นอน

ถ้าเป็นโบมู่ฮั่น กระสุนคงเจาะหน้าผากเขาโดยตรง ไม่ใช่ถูกยิงสองครั้งแบบนี้

นี่แสดงให้เห็นว่า โบมู่ฮั่นที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานั้น พยายามที่จะยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว เป้าหมายของเขาคือ หลินเอ็นเอ็น ซึ่งกำลังได้รับการคุ้มครองจากโบมู่ฮั่น!

แต่เขาไม่ใช่คนที่ใครจะมาล้อเล่นด้วยได้ ใครก็ตามที่กล้าก่อเรื่องในเขตอิทธิพลของเขา หรือทำร้ายคนที่เขากำลังปกป้อง จะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำให้เขาโกรธ!

ไม่นานนัก จางหมิงก็พาเป่ยเกอกลับมา

เป่ยเกอคุกเข่าต่อหน้าฉินไป๋ สำนึกผิดและยอมรับความผิดพลาดของตน “เจ้านาย ผมขอโทษ ผมประมาทมาก ผมปล่อยให้ป๋อ มู่ฮั่นปลอมตัวเป็นผมและแทรกซึมเข้าไปใน KKCD…”

“เจ้าเป็นอะไรไป?” เสียงของเป่ยเกอทำให้ฉินไป๋เกิดความสงสัย

เขาหวงแหนคนของตัวเองมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะพี่เป่ยทำงานให้เขา ถ้าป๋อ มู่ฮั่นลงมือทำร้ายพี่เป่ยอย่างรุนแรง แม้ว่าพี่เป่ยจะไม่ได้ทำอะไรผิดก็ตาม มันจะเป็นเรื่องร้ายแรงมาก

ถึงแม้ว่าโบมู่ฮั่น…

เป่ยเกอ ก้มหน้า เม้มริมฝีปาก และพูดด้วยเสียงแหบพร่าว่า “เป็นความผิดของข้าเองที่ไร้ความสามารถ ข้าสู้ไม่ได้และโบมู่ฮั่นขังข้าไว้ในห้องใต้ดิน แต่ข้าไม่ยอมเป็นนกในกรงของโบมู่ฮั่น ข้ากัดลิ้นตัวเองเพื่อบังคับให้โบมู่ฮั่นออกมาพบข้า แม้ว่าข้าจะตาย ข้าก็จะไม่ยอมให้โบมู่ฮั่นทำอะไรในนามของข้าเด็ดขาด!”

แต่ที่น่าประหลาดใจสำหรับทุกคนคือ ความพยายามทั้งหมดของเขากลับไร้ผล และโบมู่ฮั่นก็ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย

เขาได้ยินมาว่าป๋อ มู่ฮั่นทำเรื่องต่างๆ มากมายใน KKCD โดยใช้ชื่อปลอมของเขา ถ้าจางหมิงไม่พาเขากลับมาในวันนี้ ป๋อ มู่ฮั่นคงจะไปประเทศอีเพื่อจัดการธุระในวันพรุ่งนี้โดยใช้ชื่อปลอมของเขาแน่ๆ!

“หัวหน้าครับ โปรดอนุญาตให้ผมฆ่าโบมู่ฮั่นด้วยครับ!”

พี่เป่ยกำหมัดแน่น สายตาแน่วแน่

เขาถูกโบมู่ฮั่นหลอกลวง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาต้องการระบายความโกรธ!

แต่ฉินไป๋กลับเยาะเย้ยคำพูดเหล่านั้น “ป๋อ มู่ฮั่นแข็งแกร่งมากเสียจนแม้แต่ข้ายังต้องระวังตัว เจ้าหรือ? เจ้าอยากฆ่าป๋อ มู่ฮั่นหรือ? ถ้าเจ้าเป็นคู่ต่อสู้ของป๋อ มู่ฮั่น เจ้าจะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้อย่างไร?”

ฉินไป๋ยืนกอดอก ใบหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

เป่ยเกอไม่ได้ตอบอะไร เขาจ้องมองฉินไป๋ด้วยความไม่เชื่อ

ในความคิดของเป่ยเกอ หัวหน้าฉินไป๋เปรียบเสมือนเทพเจ้า มิเช่นนั้นแล้ว KKCD จะพัฒนามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร?

แต่ตอนนี้เจ้านายกลับบอกว่า โบมู่ฮั่นแข็งแกร่งมากเสียจนแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังต้องระวังตัว เป็นไปได้อย่างไรกัน?!

“หัวหน้าครับ คุณ…”

ฉินไป๋เยาะเย้ยอีกครั้ง “เจ้ายังไม่เชื่อข้าอีกหรือ?”

พี่เป่ยนิ่งเงียบ เขาไม่เชื่อเรื่องนี้จริงๆ

ฉินไป๋พูดอย่างใจเย็นว่า “นั่นก็เพราะคุณไม่รู้จักภูมิหลังของป๋อมู่ฮั่น ถ้าไม่ใช่เพราะหลินเอ็นเอ็นแล้วเขาจะสนใจอะไรล่ะ? เขายังไม่ให้ความสำคัญกับคาสิโน KKCD ของฉันเลยด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับคนเล็กคนน้อยอย่างคุณ! อย่าลืมฉากที่ป๋อมู่ฮั่นและหลินเอ็นเอ็นเข้าไปในคาสิโนครั้งแรกด้วยนะ”

เป่ยเกอไม่ได้พูดอะไร แต่ภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นผุดขึ้นมาในความคิดของเขาโดยไม่รู้ตัว

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า โบมู่ฮั่นและหลินเอ็นเน็นได้ทุกอย่างเมื่อเข้าไปในคาสิโนครั้งแรก โชคของพวกเขานั้นเหลือเชื่อมาก แม้ว่าพวกเขาจะรู้กฎของคาสิโน KKCD แต่พวกเขาก็ยังสร้างศัตรูให้กับประชาชนอยู่ดี

ในสมัยนั้น โบมู่ฮั่นไม่ได้ให้ความสำคัญกับคาสิโนเลยสักนิด นับประสาอะไรกับตอนนี้

“เราควรปฏิบัติต่อป๋อ มู่ฮั่นเหมือนแขกผู้มีเกียรติหรือ?” เบ่ย เกอเดือดดาลเมื่อได้ยินชื่อป๋อ มู่ฮั่น

ฉินไป๋เม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า “อย่างน้อยตอนนี้ เราก็ยังต้องการมันอยู่”

ถ้าคุณไม่ชอบโบมู่ฮั่นแล้ว ตอนนี้โบมู่ฮั่นบาดเจ็บอยู่

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *