นิยายครอบครัว อ่านนิยาย นิยายจีน นิยายแปล นิยายออนไลน์
เธอแต่งงานกับเขามาได้สามปีแล้ว เมื่อเธอประสบความสำเร็จ เธอไม่ชอบเขาที่ขี้เกียจและไร้ประโยชน์ และในที่สุดก็ฟ้องหย่า เธอไม่รู้เลยว่าทุกสิ่งที่เธอมีเป็นของเขามอบให้
“บูม—” เสียงฟ้าร้องสีดำดังกึกก้องท่ามกลางเมฆสีเทาตะกั่ว และตัวเรือ “หลงเซียง” ก็เหมือนใบไม้ที่ร่วงหล่นในสายลม ซัดสาดอย่างรุนแรงในคลื่นที่โหมกระหน่ำ น้ำที่สะสมบนดาดฟ้าผสมกับเศษน้ำแข็งที่แตกกระจายและถูกลมแรงพัดไปทั่วจนไปโดนเกราะของทหารและเกิดเสียงดังกรอบแกรบ เหวินซิงจับเสาไว้แน่น เสื้อคลุมผ้าไหมของเขาเปียกน้ำทะเลแล้ว แต่เขายังคงหลังตรง …
“พี่รอง คุณล้อเล่นนะ ถ้าผมรู้ทัน ผมจะมาเจอคุณที่นี่ได้ยังไง” จุนถังยิ้ม แล้วเปลี่ยนเรื่อง “ตรงกันข้าม พี่น้องที่อยู่ข้างหลังพี่รอง ถึงแม้จะดูเหนื่อยล้า แต่ดวงตาของพวกเขากลับสดใส …
ทุกคนมองไปทางที่เขาชี้ และเห็นหลุมขนาดใหญ่บนหน้าผาน้ำแข็งเบื้องหน้า หลุมนั้นปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็งหนาทึบ แต่มองเห็นแสงจางๆ ส่องมาจากหลุมนั้น “ในที่สุดเราก็มาถึงที่นี่!” ความรู้สึกดีใจฉายชัดในดวงตาของหลี่กวงหลง และเขารีบเดินไปที่ทางเข้าถ้ำ ทุกคนเดินตามหลี่กวงหลงไปจนถึงปากถ้ำ ทางเข้าถ้ำสูงประมาณสามเมตร …
ลมแรงพัดพาอนุภาคหิมะราวกับกรวดแหลมคม กระแทกใบหน้าของหลี่กวงหลงอย่างแรง เขาจับแขนทหารที่อยู่ข้างๆ ไว้แน่น ข้อนิ้วของเขาซีดเผือดเพราะแรงปะทะ เสื้อคลุมสีดำของนักรบเปียกโชกไปด้วยหิมะมาเนิ่นนาน ผืนผ้าเย็นแนบติดผิวกาย และความหนาวเย็นแทรกซึมผ่านรูพรุนเข้าสู่กระดูก เขาเงยหน้าขึ้นมองและมองเห็นเพียงเลือนรางว่ามีคนเพียงไม่กี่คนอยู่รอบๆ ตัวเขาท่ามกลางหิมะสีขาวโพลน …
ทันใดนั้นนัยน์ตาของหลี่กวงหลงก็หดเล็กลง เขากดมือขวาลงบนด้ามดาบอย่างแรง พลังที่แท้จริงไหลเวียนไปทั่วร่างกายในทันที แม้แต่ลมหายใจก็เบาลงอย่างไม่รู้ตัว หวันจงและกลุ่มทหารก็ตั้งรับทันที โดยชักดาบยาวออกมา แสงเย็นทำให้แสงจ้าเป็นพิเศษภายใต้แสงจันทร์ ที่ทางออกถนน ลมหนาวพัดเอาเศษหิมะมาข่วนใบหน้าของผู้คนอย่างเจ็บปวด แต่ไม่มีใครสนใจในขณะนี้ …
นิ้วของกวงหลงลูบกล่องผ้าไหมอย่างเบามือ สัมผัสเย็นสบายของผ้าไหมผ่านปลายนิ้ว แต่ไม่อาจระงับเหงื่อบนฝ่ามือได้ เขาเหลือบมองมู่หรงเสว่ที่กำลังแข่งดื่มกับปาตู อีกคนเอียงศีรษะไปด้านหลังเพื่อดื่มเหล้าอำพันในชามใหญ่ ลูกกระเดือกของเขากลิ้งไปมา ขณะที่สายตาเหลือบมองไปยังกาน้ำทองแดงที่มุมห้องน้ำแข็ง พวกเขาซ่อนยาสลบที่เตรียมไว้ไว้ที่นั่น ยานี้ทำโดยการต้มสมุนไพรมีพิษที่มีกลิ่นหอมหวานบนน้ำแข็ง แล้วผสมลงในเหล้าแรงๆ …
ชุมชนอิกลูแผ่ขยายไปทั่วหุบเขาเหมือนรังผึ้งสีทอง และควันจากไฟในการปรุงอาหารทอเป็นใยหนาแน่นภายใต้ท้องฟ้าสีเทาตะกั่ว กวงหลงติดตามบาตูไปจนถึงเผ่าสโนว์แมน กลุ่มคนเหล่านี้นำโดยบาตู เดินผ่านถนนที่พลุกพล่าน น้ำแข็งใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาถูกกัดกร่อนจนเรียบราวกับกระจกจากเท้านับหมื่น สะท้อนภาพเหยี่ยวหิมะที่บินวนอยู่เหนือศีรษะ เหล่าตุ๊กตาหิมะทั้งสองข้างหยุดยืนเพื่อแสดงความเคารพ และเด็ก ๆ …
หลี่ กวงหลงกำดาบแน่น ข้อนิ้วของเขาซีดจากการออกแรง เสียงฝีเท้านอกถ้ำเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงหายใจหนักๆ และเสียงน้ำแข็งแตกดังกรอบแกรบ ราวกับว่ามีสัตว์ร้ายขนาดยักษ์กลุ่มหนึ่งกำลังกลิ้งไปบนหิมะ เขาส่งสัญญาณให้ทหารดับคบเพลิง โดยเหลือไว้เพียงแสงสีฟ้าจางๆ ของแร่ธาตุบนผนังถ้ำ …
กวางวิญญาณไม่สนใจเต่าน้ำแข็งเลย เดินตรงไปหาหลี่กวงหลง เขาหยุด หันกลับมามองด้วยดวงตาสีฟ้าอ่อน ก่อนจะส่ายหัวราวกับส่งสัญญาณให้ตามไป “กวางวิญญาณตัวนี้… มันกำลังพยายามช่วยฉันอยู่เหรอ?” หลี่กวงหลงรู้สึกประหลาดใจและสงสัย แม้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องแปลก เมื่อเห็นเต่าน้ำแข็งยืนอยู่ข้างๆ …
เมื่อร่างขนาดใหญ่ของเต่าน้ำแข็งโผล่ออกมาจากทะเลสาบ เสียงน้ำแข็งแตกก็ดังเหมือนเสียงฟ้าร้องที่ระเบิดลงบนทุ่งหิมะ น้ำในทะเลสาบขุ่นพุ่งออกมาพร้อมเศษน้ำแข็งที่แตกกระจายและแข็งตัวเป็นเนินน้ำแข็งที่ลาดชันบนชายฝั่ง น้ำแข็งบนกระดองเรืองแสงสีเทาอมฟ้าอันเย็นยะเยือก และเกล็ดที่นูนขึ้นมาแต่ละเกล็ดดูเหมือนหินน้ำแข็งที่แกะสลักอย่างประณีต มีขอบที่แหลมคมพอที่จะตัดผ่านอากาศได้ ดวงตาสีแดงเข้มทั้งสองข้างขยับไปมา กวาดสายตามองฝูงชนที่ตื่นตระหนกบนฝั่ง เมื่อสายตาเย็นชาจ้องมองไปที่กวงหลง แท้จริงแล้วมีมนุษย์จ้องมองอยู่เล็กน้อย …
by