-แต่เธอก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ลูกชายใช้คำชมเชยนี้เพื่ออธิบายถึงตัวเขา
เสี่ยวเจี๋ยดีใจมากที่ได้พบแม่จนไม่กล้าปล่อยมือ “แม่ ทำไมแม่ถึงอยู่ที่นี่ พ่อฉ่วยบอกว่าจะให้หนูไปพบแม่ หนูก็เลยเชื่อเขา แต่หนูไม่คิดว่าจะได้พบแม่เร็วขนาดนี้!”
Gu Xinxin ตบหัวลูกชายของเธอเบาๆ “ไม่ว่าจะไปที่ไหน แม่ก็สามารถหาให้เจอได้! ไม่เกี่ยวกับคุณพ่อสุดหล่อของคุณหรอก!”
เซียวเจี๋ยตกตะลึงไปชั่วขณะและกระพริบตาโต ๆ “แม่หมายความว่า… แม่เคยเจอพ่อที่หล่อเหลาหรือเปล่า?”
Gu Xinxin รู้สึกเสียใจเมื่อเธอคิดถึงชายคนนั้น เธอไม่ได้ตอบแต่ถามว่า “ใครอนุญาตให้คุณเรียกผู้ชายคนอื่นว่าพ่อแบบไม่ใส่ใจ?”
เซียวเจี๋ยทำปากยื่นอย่างเก้ๆ กังๆ “ตอนแรกฉันเรียกเขาว่าลุงหล่อ แต่คุณพ่อหล่อบอกว่าฉันต้องเรียกเขาว่าคุณพ่อต่อไปที่นี่ และฉันไม่สามารถปล่อยให้โซเฟียรู้ได้”
Gu Xinxin ขมวดคิ้ว จากนั้นก็ค่อยๆ ย่อตัวลงเพื่อมองดูลูกชายของเธอ…
เสี่ยวเจี๋ยมาพักที่นี่สักพักแล้ว ตั้งแต่เธอรู้เรื่องนี้มา เธอก็เป็นกังวล กังวลว่าเขากินไม่ดีหรือหลับไม่ดี และกังวลว่าชายคนนั้นจะไม่สามารถดูแลหรือปกป้องเขาได้
แต่ตอนนี้ดูเหมือนเซียวเจี๋ยจะขาวและอ้วนกว่าเมื่อก่อน และได้รับการดูแลเป็นอย่างดี
นางก็โล่งใจแล้วพูดว่า “เอาล่ะ อยู่ที่นี่ก่อนแล้วฟังผู้ชายคนนั้นไปก่อน!”
เซียวเจี๋ยเอียงคอและตอบว่า “แม่ หมายความว่ายังไง แม่ไม่มาพาหนูกลับบ้านเหรอ แม่อยากให้หนูอยู่ที่นี่เหรอ”
Gu Xinxin พยักหน้า “ตอนนี้ฉันรับคุณกลับไม่ได้แล้ว คุณแค่อยู่ที่นี่กับ…คุณพ่อที่หล่อเหลาของคุณ และคุณแม่จะมาเยี่ยมคุณเมื่อเธอมีโอกาส”
เสี่ยวเจี๋ยไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ แม่พาหนูกับพ่อหล่อไปเที่ยวด้วยกันไม่ได้เหรอ เมื่อพ่อหล่อมาบ้านเรา ให้เขามาอยู่กับเราเถอะ!”
Gu Xinxin หรี่ตาลงและจ้องมองลูกชายของเธอ “บอกฉันก่อนว่าทำไมคุณถึงอยากให้คุณแม่พาเธอไปด้วย”
เสี่ยวเจี๋ยหัวเราะเบาๆ “เพราะว่า… เขาหล่อมาก ฉันจึงอยากให้เขาเป็นพ่อแท้ๆ ของฉัน!”
กู่ซินซิน: “……”
เซียวเจี๋ยจับมือคุณแม่ “คุณแม่คะ คุณพ่อไม่คิดว่าหล่อบ้างเหรอคะ คุณพ่อยังหล่อกว่าลุงอีกนะคะ! หนูตกใจมากเมื่อเห็นคุณพ่อครั้งแรก หนูไม่เคยเชื่อเลยว่าจะมีผู้ชายคนไหนในโลกที่หล่อกว่าลุงอีก!”
Gu Xinxin กัดริมฝีปากของเธอ ไม่ต้องการที่จะตอบคำถามของลูกชายของเธอ
เซียวเจี๋ยจับใบหน้าของกู่ซินด้วยมือเล็กๆ ทั้งสองข้างอีกครั้ง “เอ่อ…คุณพ่อที่หล่อไม่ค่อยสบาย ต้องนั่งรถเข็น…คุณแม่ไม่ชอบลุงที่หล่อจนยืนไม่ไหวเหรอคะ”
Gu Xinxin กลับมาสู่สติสัมปชัญญะของเธอและพูดว่า “ไม่!”
เซียวเจี๋ยดีใจมากเมื่อได้ยินเช่นนี้ “เยี่ยมมาก! คุณพ่อที่หล่อเหลาควรจะแต่งงานกัน แล้วพี่ชาย พี่สาว และฉันก็จะมีลูกพ่อที่หล่อเหลาสุดๆ!”
Gu Xinxin ยื่นมือออกมาและบีบใบหน้าอ้วนกลมเล็กๆ ของลูกชายของเธอ “ตื่นได้แล้ว! เมื่อไหร่ลูกจะถึงตาตัดสินใจแทนแม่บ้างนะเจ้าหนูน้อย”
เจี๋ยตัวน้อยทำปากยื่น “แม่ ยังไม่อยากทำอีกเหรอ?”
Gu Xinxin หงุดหงิด “คุณหมายความว่ายังไงว่าฉันเต็มใจหรือไม่เต็มใจ คุณหนีมาหลายปีแล้ว และแม่ก็ยังไม่มาชำระบัญชีกับคุณเลย!”
เซียวเจี๋ยก้มหน้าลงด้วยความอับอาย “แม่ ผมผิดไปแล้ว ผมไม่กล้าทำอีกแล้ว… แต่ผมยังอยากให้แม่พาคุณพ่อรูปหล่อกลับบ้าน…”
กู่ซินซิน: “……”
เซียวเจี๋ยเหลือบมองกู่ซินด้วยความระมัดระวัง “แม่…แม่สัญญากับหนูได้ไหม”
Gu Xinxin: “ฉันคิดว่าคุณควรอยู่ที่นี่กับคุณพ่อที่หล่อของคุณไปตลอดชีวิต และไม่จำเป็นต้องมีแม่อีกต่อไป!”